Hallo allemaal!

Dit is dan het allerlaatste bericht van mij, dat ik schrijf over een geweldige tijd in MEXICO. Het afgelopen jaar heb ik regelmatig een bericht geschreven(soms met veel spellingsfouten en soms met HEEL veel spellingsfouten). Om precies te zijn, is dit up-date nummer 32. Op 31 berichten heb ik genau 169 reacties gekregen. Leuk dat je ook de laatste nog een keer leest.

Op maandag 2 april werd ik vroeg wakker en ben met de  bus en taxi naar het vliegveld gereden. Daar heb ik het vliegtuig genomen naar de hoofdstad van México om daar dan nog eens 6 uur te wachten. Na een leuk gesprek met iemand die voor een langere tijd in Mexico ging wonen (zijn vragen en twijfels klonken me erg bekend), ben ik ingestapt in de KLM. OP dat moment stapte  ik voor mijn gevoel weer op Nederlandse bodem en kon ik weer lekker Nederlands praten. Na 10 en half uur vliegen was het dan eidelijk weer zover en stapte ik uit in Amsterdam. Daar stonden drie erg bekende mensen op mij te wachten met een heel er leuk gemaakt soort spandoek en een welkomthuis balon. Zo kwam ik dus weer aan in Nederland.

En meer valt er eigenlijk niet te vertellen. Ik ben nu aan het bijkomen van een jet-lack en werk aan het zoeken.

EN dan nog even enkele nog nooit vertoonde beelden zoals beloofd! Nu ik hier ben, durf ik dit wel. Echter een paar zijn zo schokkend dat ik deze zojuist heb verwijderd van mn computer! (dit voor mn eigen en jullie bestwil)

Wat dacht je van deze! (even klikken voor de vergroting)

Deze foto is genomen door Aby. Samen waren we in een  Cenote. Hier dacht ik natuurlijk  heel stoer te doen en sprong ik van een 40 meter hoge rots af. Vond ik dit leuk? Nee helemaal niet, maar goed, de mexicanen deden het ook, dus ik dan ook maar! De klap kwam aardig aan. Na de eertse keer, was de foto mislukt, dus moest ik nog een keer. Dit deed ik niet graag, maar ja nu heb ik wel een foto! JA dat ben ik echt! (en geloof je me niet……. jammer dan!)

Of wat dacht je dan van deze foto! Er werd een model gezocht voor een nieuwe tequila soort. Nou daar heb ik me dus maar  even voor aangemeld. Na een aantal fotoshoots is dit het geworden. Ik begrijp natuurlijk wel waarom ze mij wilden. Ik zag er immers uit als een echte Mexicaan. Nu kan men dus Timtequila kopen in Mexico! Wie weet over een aantal maanden ook in Nederland. BESTEL NU!

En dan deze foto. Samen met een aantal andere studenten hebben we een muziekgroepje opgericht. EN dit is het resultaat! Helaas waren er erg weinig toeschouwers en toen ik solo het nummer "kon ik maar even bij je zijn" van Gordon te gehoren bracht, vertrokken zelfs de obers van het restaurant. Toch weer een leuke ervaring! Je kunt ons ook boeken, maar ik raad het je wel af.

Op deze foto, sta ik samen met een aantal van mijn cursisten. Samen met deze vrouwen heb ik vier weken lang 3 keer per week oefeningen gedaan. OP mijn laaste dag heben wij een afscheidsfeestje gehouden en hebben we met zn allen midden in het park lekker gedanst. Vele hebben lekker meegedaan en zo hebben we nog wat meer kilootjes verloren. Toen het afscheid naderde, werden sommige wat stiller. Super leuke herinneringen heb ik overgehouden aan deze groep!

En dan deze. Gezellig een stukje bergbeklimmen. Alleen waren er  ook een aantal stieren. Deze stier bleek gelukkig wel erg lief. Ik heb echter wel afstand gehouden en de stier zijn "ruimte"gegeven. Dat betekende voor mij een klein stukje omlopen en daar waren zowel de stier als ik erg tevreden mee!

En dit waren dan enkele nooit eerder vertoonde fotos en ben ik nu echt klaar met deze web-log. Ik heb het leuk gevonden om af en toe een stukje te schrijven!  Er is nog wel iets, dat ik moet toegeven: HELAAS maar Nikita bestaat niet. VAn alle reacties heb ik erg genoten. Net zoals van alle msn-gesprekken die ik met velen heb gehouden. Zo bleef ik op de hoogte van alles van wat er hier gebeurde!

Begin juli kom ik terug met een nieuwe web-log!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Iedereen hartstikke bedankt voor alle leuke reacties!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

heel veel groeten,

TIM

(einde)

Hola web-log lezers,

Naar ongeveer twee weken is het weer tijd voor een update. Twee weken waarin weer een heleboel is gebeurd en ik uiteraard weer veel geleerd heb. Ik heb me ondertussen helemaal aangepast aan het leven aan de zee. Lekker hoor; dat leventje met veel strand, zon, zee en Mexicaanse.

Vorige week maandag heb ik ook maar weer eens een duikje gewaagd in de Caribische zee. Super om weer lekker onder water te liggen en te genieten van die mooie natuur en die grote gekleurde vissen (ik had Geertje beloofd om  niet in mn update te zetten dat ik zeker 15 reuze schildpadden heb gezien, ik houd me gelukkig altijd aan mn beloftes en zeg daarom lekker  niet dat ik ze gezien heb). Na een volle week studeren had ik daarna wel weer een lekker weekend verdiend. Na een diner met MIJN leuke lerares ben ik op vrijdag avond weer helemaal voluit gegaan in de karaoke bar. Ik heb de één naar de andere romantische Mexicaanse cansión te horen gebracht en heel Playa de Carmen heeft opnieuw kunnen geniet van mijn zangkunsten. (Nou weet ik van wie Ben deze zangkunsten geërfd heeft!)

Op Zondag ben ik op de bus gestapt naar de ruínes  van Tulum. Deze lagen op een uur rijden van Playa de Carmen en omdat ik al vroeg was gegaan, heb ik genoten van deze ruines en de zee in Tulum. Ik had geen gids gehuurd, maar ben gewoon bij een heleboel groepen blijven staan om zo mee te luisteren naar  de verhalen van de gids. Engels, Duits, Frans en Spaans ik heb ze allemaal gehad, maar heb zo wel ongeveer het hele verhaal gehoord. Ik zou zeggen bekijk de foto’s en je weet   ik het zo mooi vond.

Nou is er ook iets vervelends gebeurd deze dag. Ik ben namelijk beroofd van mijn Mobiele telefoon. Jammer, maar ach ja, wat is nu een mobiele telefoon?  Gelukkig heb ik mijn camera en portemonnee nog! Op maandag ben ik aangifte wezen doen bij de politie. Ik vertelde hen dat ik dacht dat het in de bus gestolen was, waarop zei me vertelden dat het beter zou zijn als ik in mn verklaring zou verklaren dat mn telefoon op de strand gestolen was. Na een Spaanse (valse) verklaring opgesteld te hebben, kreeg ik te horen dat ik natuurlijk wel moest betalen. (sinds wanneer moet je de politie betalen voor een verklaring??) Na het overhandigen van het geld, keek de agente schichtig om zich heen en stopte het geld snel in haar eigen handtas en wuifde me met een handgebaar de deur uit. (hoe bedoel je; Corrupt??) Maar goed ik heb mn verklaring en ben toch zo’n 10 euro armer.

EN DAN, IS DIT MN LAATSTE UPDATE? Komende dinsdag 3 april land ik op schiphol en dan zit mijn Mexicaanse avontuur erop. Dan heb ik mijn half jaar gehad hier. En terwijl ik dit schrijf word ik ineens een beetje emotioneel. Mooie herinneringen blijven over. Dat is zeker.  Ik heb een   intense vriendschappen gehad met mensen van over de hele wereld. Heb ontzettend veel mensen leren kennen en aardig wat geleerd over verschillende landen. Heb in een korte tijd de taal onder de knie gekregen en heb ermee kunnen leven als een Mexicaan. Heb ervaringen opgedaan met het alleen leven.

Als ik al mn eigen verhalen nog eens nalees en al mijn foto’s bekijk, blijkt dat ik ontzettend veel heb meegemaakt. Nu is het bijna afgelopen en kom ik snel weer terug naar Nederland. Stiekem heb ik daar ook wel weer zin in. Ik ben erg nieuwsgierig wat Nederland mij gaat brengen de komende tijd en heb ook wel weer zin om iedereen te zien. En bovenal om dat tweelingzusje van me even goed te plagen. Dus bereid je voor WIJFIE!!!

Ik wil alle (trouwe) web-log lezers bedanken voor hun interesse, de altijd leuke reacties, de gezellige e-mails om mij op de hoogte te houden van het Nederlands leven en de steun op sommige momenten. Heel erg bedankt. Ik bewaar alles, zal mijn reis nooit vergeten en jullie reacties dus ook niet.

Is dit dan de laatste aflevering? Nee hoor! In Nederland zal ik nog een aflevering maken met informatie over de laatste week, vluchtinformatie (wie weet ben ik wel heel verliefd geworden op een stewardes) en NOG NOOIT EERDER VERTOONDE BEELDEN. Een paar zijn soms een beetje pijnlijk, maar ja alles is achter de rug en ik kan er zelf ook om lachen. En wat dachten jullie van een Tim die van een 50 meter hoge rots het water in springt of van een Tim die………

Dus mis ook de laatste aflevering niet! (tussen 5 en 8 april)

TIM (snik)

Hola personas en Holanda,

Zo nu is het alweer een week geleden dat ik een stukje geschreven heb en in die week is er weer een Heeeeele boel gebeurd. Leuk trouwens dat je weer eens op mn web-log kijkt!

Vorige week was ik niet zo enthousiast over mijn nieuwe woonplek, school en stad en was ik bijna weer op het vliegveld gestapt terug naar Guanajauto. Ik ben blij dat niet gedaan te hebben, want ondertussen heb ik ook hier mijn draai weer gevonden. Ik heb een mountainbike gehuurd en cross nu op mijn knalrode, veel te kleine fietsje door Playa del Carmen. In Mexico bestaan er voor automobilisten geen verkeersregels en voor fietsers dus al helemaal  niet. (Ja één en die regel is  vooral niet om je heen kijken en alleen maar naar voren staren. Als iedereen dat doet, is er dus niks aan de hand). Lekker door de tropische temperaturen scheuren en helemaal bezweet bij het strand aankomen om daar een duik te nemen in de golven om vervolgens weer verder te crossen totdat ik een lekker stukje strand gevonden heb, is een van mn dagelijkse bezigheden. Heerlijk!!!!!!!!!!

Dit weekend ben ik op zaterdag met een tour naar de beroemdste piramides van Yucatan gegaan. Na 2 uur rijden met veel interessante informatie over de Maya’s (oorspronkelijk Mexicaans volk, waar nog een heleboel sporen van zijn), kwamen we aan bij een heerlijke Cenote.  Een cenote wordt ook wel een natuurlijke bron genoemd maar dan onder de grond. In de provincie waar ik nu ben zijn er een heleboel. De een nog mooier dan de ander. Na heerlijk gezwommen te hebben in dit zoete water tussen de vissen, watervallen en lianen die van boven in het water hangen (zie de foto’s) zijn we doorgegaan naar de piramides. Na een mooie tocht van 3 uur met  een Spaanse gids tocht keerde ik s’avonds weer terug naar Playa de Carmen. Moe, voldaan en erg gelukkig.

Op Zondag ben ik met twee andere studenten en twee hele leuke en mooie leraressen naar een natuurpark geweest in de jungle. Daar zij we grotten in geweest en heb natuurlijk alleen ik mijn hoofd gestoten aan al die stalactieten. Verder hebben we g ezwommen in andere cenotes (nog mooier dan die van zaterdag) en heb ik gespeeld met de apen. De ontmoeting met de apen, vond ik erg speciaal. Deze apen zaten namelijk niet achter tralies, maar liepen vrij rond.  Ik heb er een heleboel foto’s van gemaakt en één aap wilde zelfs met mij op de foto. Zeg zelf, ik ben knapper, toch?

Ik heb me erg heel erg vermaakt en voelde me heel raar om ineens rond te lopen tussen de apen, lianen, andere tropische planten, natuurlijke bronnen, gekke insecten en enorme bebossingen van palmbomen. Ik heb verschrikkelijk veel foto’s genomen uiteraard.

Nu is de week weer ingegaan en is het weer tijd om te gaan studeren. Nog steeds heb ik privé les. Ik leer nog steeds erg veel Spaans en vermaak me prima. EN dus nog helemaal geen zin om terug te keren op 1 APRIL. Er heersen geruchten dat ik op 3 april terug zou komen. Dit is niet het geval.

Tot snel!

Tim

Halo vanuit Playa del Carmen.

Eindelijk ben ik dan aangekomen op de plaats waarvan ik dacht het paradijs te zijn. In Playa del Carmen. Dat dit net even anders is, zal ik zo uitlegen.

Na 5 maanden Guanajuato was het moeilijk om afscheid te nemen van het dorp waar ik het zo lang zo leuk heb gehad. NA een superfeest, een afscheidsspeech, een laatste avondje en de laatste fotos, ben ik vertrokken. Maar ook afscheid nemen hoort erbij en dus ben ik op zondag 4 maart met hele goede herinneringen op het vliegtuig gestapt naar Playa de Carmen.

De vlucht was heerlijk. twee uur  genieten van het prachtige mexico vanuit de Lucht (ook al was het soms wat bewolkt). Aankomend kwam de eerste schrik me al tegemoet. Namelijk regen. Hadden ze mij niet verteld dat het hier altijd lekker weer was? Met de bus van Cancún naar Playa del Carmen en daar net een taxi naar een achterbuurt van Playa del Carmen. Daar werd ik opgewacht in een huis door een familie. Na 3 seconden voorstellen werd mij de kamer gewezen. SLIK. Een mini kamertje, een erg kleinbed (waar ik natuurlijk niet inpas), een kleine badkamer en niks meer. Is het niet de gewoonte dat er ook een kast in een slaapkamer staat? Toen werd er mij verteld dat de man des huizes een visser is. Overbodige informatie voor mij, want dat had ik allang geroken. Het hele huis stonk namelijk goed naar de vis. De eerste nacht ben ik 5 maal wakker geschrokken door gekke geluiden. Mn Kamer is namelijk direct aan de straatkant.

Maar smorgens na een klein ontbijt met vol goede moed naar school. Na he maken van een examen, werd mij duidelijk, dat er voor studenten van mijn niveau geen klas was, dus werd ik gewoon in een lager niveau geplaatst. Na klagen ben ik op dinsdag in een andere klas geplaatst. Dat betekent dus nu privé les voor Tim, wat natuurlijk alleen maar erg fijn is. De school valt ook een beetje tegen. De mentaliteit van de studenten is heel anders, dan dat ik 5 maanden gewend was geweest in Guanajuato. Zal het wennen zijn? het volgend bericht geeft antwoord op deze vraag?

Kortom eigenlijk verlang ik terug naar Guanajuato. Maar ik heb besloten om hierheen te gaan en ga er weer wat voor mezelf maken! Zo lang is het niet meer

heel veel groeten

Tim

Hola mis amigos,

¿ cómo están? Este up-date es el primer en español.

Of is het toch makkelijker voor jullie om het gewoon in het Nederlands te houden?

Met grote waarschijnlijk is dit het laatste bericht dat jullie van me lezen uit Guanajuato. Waarom??? Ik zou zeggen, lees gauw verder!

Ook de afgelopen twee weken is er weer heel veel gebeurd in mijn o zo leuke leven in Guanajuato. Zo ben ik het weekend va n zaterdag 17 februari weer eens een plaatsje gaan bezoeken. Samen met 8 andere medestudenten vertrok ik op zaterdag naar  San Miguel de Allende. Met zn allen hebben we een heerlijke dag gehad in dit prachtige dorpje. Na het eten van de vieste lasagne die ik ooit van mn leven gegeten heb, gingen we laat in de avond weer terug naar Guanajuato. Op maandag begon ik, na het maken van een niveau bepalend examen, weer met Spaanse lessen. De overgang van elke dag naar je werk gaan en weer naar school gaan, kwam ik gelukkig snel te boven.  Snel was ik alweer gewend aan het naar school gaan en HUISWERK maken. Wel mis ik mijn leuke damens sportgroepje.

Deze week ben ik ook een tequila museum gaan bezoeken, het theater van binnen gezien, twee mijnen bezocht en heb ik een groot feest georganiseerd. Op vrijdag 23 februari heb ik op mijn terras een groot feest gehouden. Dit wil zeggen, Ik had de bbq aangestoken, een heleboel vlees gekocht, een heleboel mensen uitgenodigd en een leuk muziekje opgezet. De hele avond hebben we gegeten, gelachen en gedanst. Dit uiteraard allemaal onder het genot van een heerlijke Cerveza (bier) en shots of Tequila (geen idee wat de nl naam is). Kortom een echte FIESTA MEXICANA. (al waren de van te voren klaar gemaakte wentelteefjes natuurlijk niet echt Mexicaans)

En nu? Wat gaat er nu met me gebeuren? Kom ik al naar huis? Nee hoor wees maar niet bang! OP zondag 4 maart begeef ik mij naar het vliegveld(je) van Guanajuato om daar met een chartervlucht van Guanajuato naar de populaire badplaats Cancún gebracht te worden.Daar kom ik vroeg in de avond aan en vanuit daar neem ik een bus naar Playa del Carmen. In Playa del Carmen zit er een familie op me te wachten en op maandag 5 maart ga ik door met mijn studie aan de heerlijk Caribische zee. Ik ga hier 3 weken studeren en dan nog enkele dagen rondreizen in de prachtige provincie Yucatán. Op 1 april zet ik dan weer voet op Nederlandse bodem. (alle andere berichten over mogelijk eerder of later kloppen dus niet!) Op zondag 1 april land ik om 13:34 uur op schiphol.(ik weet ook niet hoe ze dat zo precies kunnen zeggen). Vanaf dan is dan dus de rust over in Westervoort.

Dus geniet nog even van mijn afwezigheid!

Muchas gracias por su atención y hasta luego

Tim 

Dag enige, zeldzame, trouwe, overgebleven web-log lezer.

Ik heb er een weer een werkweek en een weekend opzitten en dus is het weer even tijd voor een verhaaltje. Ik ben inmiddels weer terug van een heerlijke vakantie in Puerto Vallarta. Weer even 3 dagen lekker zee en strand. Samen met een groep van 17 andere personen vertrokken we op vrijdag avond en hebben we genoten van het heerlijke strand, de zee (met HELE hoge golven), de bars en de vele GRINGOS (zo worden de personen uit de VS genoemd hier, is een soort van scheldwoord). Uiteraard verbrand en met een vervelde neus keerde ik weer terug naar Guanajuato

Ik had graag nog even langer blijven genieten van de zee, maar ja de plicht roept ook. Ik moest weer aan het werk. In mijn vorige bericht heb ik meer over mn werk verteld. Deze week ben ik bezig geweest met de voorbereidingen voor de nationale vaccinatie week, lessen gegeven  over het gebruik van het condoom, oefeningen gedaan met mijn te dikke vriendinnen met diabetes (zie de foto) en medicijnen uitgereikt. Op Woensdag ben ik als ervaren sportinstructeur,   waar IK helemaal geen 4 jarige opleiding voor nodig heb, alleen met mijn vriendinnen gaan sporten. Dat wil zeggen dat de echte instructeur er niet bij was. Ik begon enthousiast met het idee om eens lekker wat kilootjes te gaan verliezen. Misschien ben ik echter iets te enthousiast begonnen. Waar ik geen rekening mee gehouden had, was dat er verschillende leeftijdsgroepen tegenover me stonden. Voor me stonden vrouwen van tussen de 50 en 80. Toen ik bezig was met een oefening voor de nekspieren zag ik voor mn ogen één van mn vriendinnen in elkaar zakken. Na lichte paniek in de groep en een goede verzorging van instructeur Tim, zijn we gewoon verder gegaan (al heb ik de oefeningen wel ietsjes aangepast).

Op zaterdag ben ik zelfs ook gaan werken. Zaterdag begon de nationale week van de gezondheid. Ik heb van 8 tot 15:30 aan een stuk door medicijnen uitgereikt en ervoor gezorgd dat alles in goede banen geleid werd. Erg interessant om te zien hoe dit soort evenementen worden georganiseerd en hoe ik daar met mijn westerse ideeën aan mee heb kunnen werken. Ik heb nog een week in het ziekenhuis voordat ik weer terug keer naar school. Dit om nog even aan mijn Spaans te werken.

Op zondag ben ik naar zilver en goed mijnen van Guanajuato geweest. Ik had er al wat over gelezen. Erg interessant allemaal, maar toch viel het een beetje tegen. Ik had me een groot ondergronds mijnen stelsel voorgesteld waar ik in kon verdwalen en dan de nacht  in een mijn moest doorbrengen.  Dit was er ook wel, maar als we 50 meter de mijn in mochten, was dat al veel.

Daarna heb ik een hele mooie film gezien over het leven van een oude stam Mexicanen, de Maya’s. De film heet LA APOCALYPTO. Deze film bestaat ook in het Nederlands. Ik raad jullie aan nu naar VIDEOLAND te rennen en deze film te kopen. Als is de film misschien minder indrukwekkend vanuit een bank of stoel in Nederland. (ik had mezelf beloofd nooit reclame te maken op mn site, zie dit dus niet als reclame. Zie dit meer als een tip om je leven te “verrijken”)

Dit was het weer voor deze week.

De foto’s op deze pagina zijn enkele van de vele die ik deze week genomen heb. Moeilijk om een keuze te maken!

Groeten

TIM

O ja, en dan vanuit hier wil ik ook nog even Geertje feliciteren met het behalen van haar UITSTEKENDE studieresultaten. Nou lijkt ze toch nog een beetje op mij.

Hallo

Zo weer even lekker zittend op mn terras in de felle zon, heb ik weer even een momentje gevonden om een stukje te schrijven voor mn web-log.

Vandaag is het donderdag. Ik heb er alweer bijna twee werkweken opzitten in mijn nieuwe functie als PROMOTOR DE SALUD. In het begin wel erg wennen hoor. Van domme student naar een functie met zelfs enige verantwoordelijkheid.

Ik zal eerst eens uitleggen wat de functie nou precies inhoud. Ik werk samen met 3 collega’s. Ons bureau zit in een ziekenhuis. Dit ziekenhuis is alleen voor de aller armste van Guanajuato. Mensen die geen ander ziekenhuis kunnen betalen, komen hier naar toe Dit ziekenhuis is volledig gratis. Omdat er nog steeds ongeschoolde mensen wonen die niks over gezondheid, hygiëne of seksualiteit weten is dit bureau, waar ik werk,  25 jaar geleden opgericht. Dit bureau zorgt ervoor dat deze mensen geschoold worden en op een “gezonde” manier kunnen leven. Hiervoor worden veel campagnes gevoerd. Ik help mee met de voorbereiding en u tvoering van deze campagnes. Zo heb ik bijvoorbeeld een grote poster in elkaar geknutseld over de ziekte LEPRA, ben ik gaan sporten met 50 veel te dikke vrouwen, heb ik condooms uitgereikt en ben ik alle kranten en radiozenders van Guanajuato langs geweest om een nota uit te reiken over de nationale vaccinatie week. Gister en vandaag heb ik een cursus gehad over presentaties geven aan een grote groep mensen. Allemaal erg interessant. Uiteraard is mn hele werkdag volkomen in het Spaans. Gek genoeg heb ik soms niet eens meer het idee, dat ik een vreemde taal aan het spreken ben. (Zou dat komen doordat ik hier al bijna 4 maanden zit?)

Aankomend weekend ga ik de zee maar weer eens opzoeken. Het klinkt misschien een  beeetje saai, maar ik ga alweer naar PuertoVallarta.Alleen nu gaan we met een groep van 18 personen. Aangezien ik als oude rot gezien word hier, mocht ik dat wel even regelen. Ik moet toegeven, dat heb ik in eerste instantie helemaal verkeerd gedaan. 1) Ik had kaartjes geregeld voor 12 mensen, maar voor een heel verkeerd weekend. 2) ik was vergeten om een hotel te boeken met als gevolg dat de grootste groep nu in een heel duur luxe hotel zit (uiteraard heb ik dat voor me zelf en een vriend ongedaan kunnen maken) en 3) Ik ben vergeten enkele mensen mee te vragen. Uit eindelijk heb ik bijna alles recht kunnen trekken en is bijna iedereen weer blij met me.(gelukkig maar)

Mn vliegtuig dat op 10 februari terug zou vliegen naar Amsterdam laat ik lekker terugvliegen, maar dan wel zonder mij. Ik heb besloten om nog eventjes te blijven en mn half jaar vol te maken in Mexico. Wat mijn plannen zal ik in een volgend verslag uiteenzetten.

Ik wens iedereen een fijne week toe in Nederland en tot horens,

Tim. . 

Hallo,

Na twee weken is het dan eindelijk weer tijd voor een bericht. Waarom het zo lang heeft moeten duren? Geen idee, maar hierbij mn oprechte verontschuldigingen. Volgende keer zal ik weer een goede smoes verzinnen.

Guanajuato was zaterdag in rep en roer. Er wer namelijk een freefight gala gehouden in het baseballstadium. En raad eens: Ik was erbij. Ik ging er naar toe met een gevoel van; "ach laten we eens kijken wat het is, leuk om het mee te maken", maar ik vond het toch stiekem eigenlijk wel hartsikke leuk. Op dit moment ben ik hard in training om  volgend jaar te kunnen meedoen. Dat betekent veel trappen lopen, veel bonen eten, veel maís naar binnen duwen maar vooral het allerbelangrijkst: TEQUILA. Zelfs als dat nog niet genoeg is, kan ik overal op de staat wel een dooie kip kopen om op te eten. Mn nieuwe buren hebben trouwens ook kippen en vooral veel haanen. Het leuke van die beesten is dat ze de hele nacht door kraaien!

Nu ik het toch over mn nieuwe huis heb. Ik heb een nieuw huis. Wat een luxe. Na 3 maanden primitief geleefd te hebben, geniet ik nu van alle luxe van een hostel. Vooral na 3 maanden veel koud gedoucht te hebben, is het elke morgen weer een verrassing als de douch warm wordt.   Een foto van mij met mn vorige gastmoeder en zus staat hiernaast.(wie is de knapste van de drie? bij een goed antwoord ontvangt u geheel gratis de andere 20 foto’s waar ik ook als knapste opsta)

In een naburig  dorp is er op dit moment een enorme grote kermis aan de gang. Ook hier ben ik dus maar naar toegereisd met andere studenten en ben me te buiten gaan aan al het vertier dat dit evenement mij boodt (zo wat een zin). Ook hier weer een aantal leuke foto’s genomen.   Zie hiernaast.  Alles was natuurlijk wel heel erg op zn mexicaans. Overal was eten te koop en de atracties waren niet heel erg veilig. Loszittende moertjes, verroeste karretjes en beugels die niet vegrendelden waren eerder de regel dan uitzondering. Hier heb ik echter maar niet te lang bij stil gestaan en ben gewoon overal in gaan zitten. De volgende keer neem ik echter wel een schroevendraaier mee om alles even een kwartslag aan te draaien.

En dan ben ik vandaag(maandag 22 januari) voor het eerst met mn werk begonnen. Vanaf vandaag ben ik geen student meer maar werk ik in een ziekenhuis voor de allerarmsten van Guanajuato. Ik heb nu officieel de titel van PROMOTOR DE GEZONDHEID. wat mn werk precies inhoud, is voor mij ook nog steeds een beetje onduidelijk. Vandaag heb ik rondgelopen in het ziekenhuis, samen met een ‘collega’ enkele adviezen gegeven op het gebied van gezondheid en zijn we bezig geweest met ideeen om de mensen van de AA(anonieme alcoholisten) te helpen. Mn bezigheden zijn erg afwisselend en er werken leuke mensen in het ziekenhuis. Kortom, ik ben erg tevreden met dit baantje . Ik denk dat ik hierdoor nog meer spaans in mn koppie krijg en dat is natuurlijk alleen maar wat ik wil!

Dit was weer even de weekelijkse up-date met de fverse foto’s van deze week. Degene die de foto’s vergroot wil zien, kan op de foto’s klikken en dan verschijnt de vergroting vanzelf!

hartelijke groeten,

Tim

Hola,

Nu de rust weer is teruggekeerd en ik weer terug ben op mn eigen nest, kan ik weer eens een stukje schrijven voor mn web-log. Sinds dinsdag  ben ik weer alleen in Guanajuato en is ineens Spaans weer mn eerste taal.  We hebben, zoals Ben en Dineke regelmatig hebben geschreven, een lekkere tijd achter de rug. Mijn taak als gids en vertaler zit er weer op. Eigenlijk best jammer! Vertalen was erg makkelijk. Begreep ik ook niet wat er gezegd werd, dan heb ik maar gewoon wat verzonnen. (NIET AAN MN OUDERS VERTELLEN HOOR!)

Nadat we eerst Guanajuato bekend hebben, zijn we doorgegaan naar de hoofdstad van Mexico. Ook wel aangeduid met de naam MEXICO. Hier hebben we de hoogste piramides van Mexico  beklommen en genoten van de sfeer van een stad met ca 25 miljoen inwoners. (hoeveel telt Nederland er ook al weer?).

Daarna zijn we doorgegaan naar de zee, gewoon lekker een paar dagen luieren en echt vakantie vieren. Toen doorgegaan naar één van Mexico’s mooiste plaatsjes, namelijk Pátzcuaro.(Probeer dat maar eens goed uit te spreken. Mij nog niet gelukt). Hier genoten van de mexicaanse cultuur en van het Mexicaanse eten.  Na 3 ijskoude nachten in Pátzcuaro keerden we weer terug om nog een paar dagen in Guanajuato te genieten. Na een leuke oud en nieuw met misschien iets te veel tequila werd ik de laatste dag van de vakantie ziek.  Wel een goed dag uitgekozen, want nu kon ik eindelijk weer eens verzorgd worden door mn ouders. Dat hebben ze goed gedaan moet ik zeggen! Op dinsdag 2 januari vertrokken ze weer naar Nederland en bleef ik alleen achter met de uit de dood opgestaane NIKITA.

En nu? Allereerst zal ik even zeggen  dat ik nu officieel illegaal in Mexico ben. Nu Verdonk niet meer op integratie zit, duf ik dat wel.

Ik ga nog twee weken studeren en daarna aan de slag als vrijwilliger in Guanajuato. Wat ik ga doen is nog erg onduidelijk maar ik heb de intentie om bij het gezondheidscentrum te gaan werken. Of dit ook gaat gebeuren is nog maar de vraag.

Verder staat er een verhuizing in de planning. Ik ben nog op zoek naar mensen die me willen helpen bij behangen en witten van de muren.  Dus Wie is zo aardig om zich vrijwillig aan te melden? De verhuizing vindt plaats op 13 januari. WIE WIL? Op  20 januari is er een open huis. Iedereen is uitgenodigd! OLEEE! Ik zorg voor de hapjes en de drankjes en reken op jullie!

Iedereen een heel gelukkig en mooi nieuw jaar!

Groeten

Ik

Hallo allemaal,

Een korte reactie en reisevaluatie vlak voordat het bij jullie in Nederland twaalf uur is

Gek, we zitten hier nog ruimschoots in de zon en het is kwart voor vijf in de middag.

Over twee dagen zitten we al weer in het vliegtuig terug en…laten Tim achter!!!

Onze opzet van deze reis was natuurlijk de 10-minuten avond, waarbij we van de leraar spaans een beoordeling meekregen over de vorderingen van Tim. Een tien minuten avond die ongeveer twee en een halve week duurde en waarvan we tevreden terugkeren. Wat het spaans betreft konden we ons volledig afhankelijk van Tim opstellen .

Daarnaast was het een avontuur!!! Veel reizen( soms te veel!!!) Maar..wil je wat zien dan moet je iets!!

Een beroving op het strand met gelukkig niet te kwaadaardige gevolgen!!!

En…temperatuursverschillen, van wel 25 graden dag en nacht! W-C papier verandert dan binnen een half uur in vochtige doekjes met alle vervelende gevolgen vandien!!!

Nu nog tien minuten en jullie nieuwjaar begint. Wij gaan de tequilla voor vanavond nog kopen nu.

Van ons allen een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel goed nieuwjaar en Groet Ben

ook natuurlijk van Tim Geertje en Dineke.